Peter Raaijmakers bij enkele van zijn schilderwerken.
Peter Raaijmakers bij enkele van zijn schilderwerken.

“Hoe kom je erop?”

Algemeen

LEPELSTRAAT – “Hoe kom je erop?” Die vraag wordt regelmatig gesteld aan de Lepelstraatse kunstschilder Peter Raaijmakers, en hij beschouwt het als een groot compliment: “Als kunstschilder kun je dingen doen die in de echte wereld niet kunnen, dat vind ik mooi!”

Hoewel hij al zijn leven lang creatief is, had Peter Raaijmakers (61) tien jaar geleden nooit gedacht dat hij zichzelf vandaag “kunstschilder” zou mogen noemen. “Mijn dochter Yarilijne wilde op schilderles in Tholen bij Atelier 28 van Andrea Cook en Francesco Antonietti. Ik vond het wat ver voor haar om te fietsen, dus ik besloot haar te brengen, en als ik er dan toch was kon ik net zo goed mee schilderen. Yarilijne is al vrij snel gestopt omdat ze het niet kon combineren met school, maar ik ben gebleven!”

Achter de schildersezel kon Peter zijn rijke fantasie de vrije loop laten. Hij bleek een productieve schilder, die de meest bijzondere ideeën ontwikkelde rond zijn favoriete onderwerpen. Hij schilderde realistische portretten van zijn beide oma’s, en ook van brandweerlieden – Raaijmakers werkte jarenlang bij de brandweer – in actie. Hij is lid van de weervisserij, en schildert daar vaak over. Ook de Vastenavend is een favoriet thema, Raaijmakers schilderde portretten van de Prins en zijn gevolg, maar hij bedacht ook een serie “aswoensdagkapstokken”, waarin hij de kleding van de pakkendragers afbeeldt op een kapstok, op aswoensdag: “In elk pak heb ik kleine elementen van één van de andere pakken verwerkt”, zegt Peter, “ik hou van zulke details en sta soms zelf verbaasd dat ik het idee dat ik in mijn hoofd heb zo goed op het doek weet te vangen.”

Hij toont een schilderij waarin een vergrootglas staat dat één van de pokken op het schild van een krab de hele binnenstad van Bergen op Zoom - in Vastenavendsfeer - herbergt, met kleine figuurtjes die zelfs tot óver de rand van het doek doorlopen. “Dat vind ik gewoon leuk om te maken”, zegt Peter, “Als kunstschilder kun je dingen doen die in de echte wereld niet kunnen.” De fantasietaferelen die Peter schildert hebben ook vaak Sinterklaas als onderwerp, bijvoorbeeld in een prachtig schilderij waarop Sinterklaas en zijn paard balanceren op een koord dat naar de toren van het Markiezenhof loopt: “Ik hou van Sinterklaas”, zegt hij, “ik kruip zelf ook regelmatig in zijn huid en schilder hem ook graag. Voor goede doelen als de Roparun, ColSensation, KIKA en de Firefighter Stair Climb heb ik met plezier schilderijen gemaakt, dat is heel mooi om te mogen doen.”

Voor het 100-jarig jubileum van de Lepelstraatse harmonie Sint Antonius schilderde Peter een prachtige serie schilderijen met muziekinstrumenten als thema. “Muziekinstrumenten zijn mooie, hoogwaardige voorwerpen, die hoorbaar gemaakt worden door de mond en handen. Die elementen heb ik afgebeeld, zodat het instrument in hun minimale vorm optimaal tot hun recht zouden komen. Heel mooi dat mijn schilderijen ook zijn opgenomen in het jubileumboek, dat 100 jaar muziek in Lepelstraat in beeld brengt”, zegt Peter, “ik ben bij verschillende repetities van de harmonie geweest om foto’s te maken, en ik mocht ook instrumenten proberen. Zo heb ik ontdekt dat klarinet een heel mooi instrument is. Inmiddels ben ik dus ook lid van de harmonie!”

Werken van Peter Raaijmakers zijn momenteel te zien in de Vastenavendexpositie in Galerij Arsis, en er hangt ook een werk van hem in de etalage bij de Bergse modezaak Tebbens. Deze zomer, tussen 25 juli en 1 augustus, exposeert Peter zijn werk in het Zeeuws Vlaamse Waterlandkerkje. “Daar exposeer ik samen met Yarilijne”, zegt hij trots, “zij is gestopt met schilderen, maar heeft zich gespecialiseerd in Tufting, een heel bijzondere handwerktechniek. Heel mooi om samen met haar te mogen exposeren, door haar is mijn schildercarrière immers begonnen. Zo is de cirkel mooi rond!”

Meer informatie op www.peterraaijmakers.com