Hulde Edwin van den Bergh

WOENSDRECHT – Mijlpalen zijn er om bij stil te staan. Weten ze ook bij WVV’67. De jongste voetbalvereniging binnen de Woensdrechtse gemeentegrenzen koerst af op zes decennia aanwezigheid. Jaren van ups en downs, lach en traan, groenzwarte clubhistorie. Edwin van den Bergh ondertekende als klein jochie een onvoorwaardelijk contract wat hem inmiddels vijftig jaar bindt!

Op de nieuwjaarsreceptie stond WVV’67 uitgebreid stil bij de gouden mijlpaal voor Edwin van den Bergh (56). Het kind van de club werd op 1 juli 1975 lid van de club, doorliep alle jeugdselecties, werd met de A-junioren kampioen en debuteerde onder toenmalig trainer Cees van Giels in 1986 in de hoofdmacht. In totaal acteerde hij ongeveer 170 maal op het hoogste niveau en vormde hij niet zelden het eindstation van menig succesvolle Woensdrechtse aanval.  “Mijn mooiste jaren beleefde ik echter onder Leo Damme. Een trainer die ik nog altijd heel hoog heb zitten. De man die me indirect bijna mijn WVV-lidmaatschap liet opzeggen. In 1995-1996 hadden we een team wat voor elkaar door het vuur ging doch Leo Damme moest het veld ruilen. Hier waren Arjan Adriaansen, Gerben van Zunderd en ik het niet mee eens. Tijdens de uitreiking van de jaarlijkse schoenen liepen we Gerard Lazarom, toen trainer van Grenswachters, tegen het lijf. Te midden van veel bier werd op de laatste dag van overschrijving een drievoudige transfer geklonken. De Putse wedstrijdsecretaris Jeroen Sebregts is er nog speciaal voor naar de KNVB in Den Bosch gereden. De overgang zette kwaad bloed bij onze achtergebleven ploegmaten en uiteindelijk wisten ze ons toch over te halen om te blijven. Arjan en Gerben schoten zich dat volgende seizoen zelfs tot zilveren en bronzen schutters in de prijzen”, blikt jubilaris Edwin van den Bergh geamuseerd terug.

Naast een bronzen en zilveren schoen is Edwin van den Bergh trots op zijn gouden schoen als topscorer van het jaar 1994-1995. “Saillant detail is dat we als team dat jaar slechts vier doelpunten voor promotie te kort kwamen en overal naast grepen. Toch ben ik nog tweemaal met WVV 1 kampioen geworden alvorens ik geblesseerd af moest haken en in de lagere elftallen ging afbouwen. Na opnieuw twee titels met WVV 3 ben ik in 2013 definitief gestopt.”

Voorzitter Erwin van den Heuvel roemt de invulling van het lidmaatschap van Edwin van den Bergh. Naast actieve voetballer maakte hij zich verdienstelijk bij de wederopbouw van de kantine na de alles verwoestende brand. Ook de bouw van de nieuwe kleedkamers konden op zijn steun rekenen. In de kantine was hij sowieso lang vaste gast en de oudere leden herinneren zijn optreden als zwarte piet tijdens de jaarlijkse sinterklaasavonden voor senioren.

De laatste jaren is Edwin van den Bergh, vanwege diens zijn seizoenkaart bij Feyenoord, weinig meer op De Fortuin in Woensdrecht te vinden. “Maar blijf iedere zondag via Instagram en live uitslagen helemaal op de hoogte. WVV’67 is misschien een beetje uit het zicht, echter nog lang niet uit mijn hart!”