Moeder en dochter, samen sterk: Dini (links) en Carola (rechts) runnen de catering tijdens het NK.
Moeder en dochter, samen sterk: Dini (links) en Carola (rechts) runnen de catering tijdens het NK. Foto: Jolanda Hugens Kommers

De familiekeuken achter het NK veldrijden

Algemeen

HUIJBERGEN – Als in januari 2026 het NK veldrijden neerstrijkt in Huijbergen, ruikt het in en rond het parcours niet alleen naar modder en wedstrijdzweet, maar ook naar versgesmeerde broodjes en dampende koffie. Daar zorgen Carola de Nijs - Broosus samen met haar familie en haar 81-jarige moeder Dini voor. “We zijn er eigenlijk gewoon ingerold,” vertelt moeder Dini. “En daarna nooit meer gestopt.”

Het begint in de jaren zeventig bij het Huijbergse Wielercomité. Opa Sjaak Broosus was mede-oprichter, vader Piet jarenlang voorzitter. Voor Carola was wielrennen “gewoon thuis”: buffetten voor de profkoersen, schalen salades voor genodigden - eerst nog aan de keukentafel, later professioneler. De profkoersen verdwenen, maar de catering bleef. “Ik weet niet anders,” zegt Dini met een glimlach. “Je doet wat je kunt en je blijft erbij.”

Wat er op het menu staat

Tegenwoordig draait het om praktisch, veel en goed: broodjes en koffie voor iedereen die het NK mogelijk maakt. “We smeren zo’n 250 broodjes per dag en maken 125 complete lunchpakketten,” somt Carola op. “Krentenbol erbij, flesje water, iets fris en een reep in een tasje mee. Voor jury, verkeersregelaars, parcoursbouwers, iedereen.” Daarnaast is er op de wedstrijddag een aparte ploeg die zorgt voor warme hapjes en soep. “Niemand komt iets tekort,” zegt Carola. “Je kunt altijd even opwarmen met een soepje of koffie. Vrijwilligers zeggen vaak: het eten is zo goed geregeld in Huijbergen.”

De keukenslag start al op vrijdag, als de opbouw draait. “Dat vind ik belangrijk,” zegt Carola. “Op de dag zelf is er altijd animo om te helpen.” Het is een echte familieoperatie: dochter helpt als het kan, zoon en schoondochter springen bij, man helpt op het parcours en schuift aan als de tijd dringt. 

Anekdote om te koesteren

De mooiste herinnering? Voor Carola is dat het vorige NK, toen haar zoon als eerstejaars belofte aan de start stond. “Hij mocht in de loods naast het parcours warm rijden. Dat je eigen kind dan meedoet… heel bijzonder.” Het zegt alles over hoe wielrennen door de Huijbergse aderen stroomt: van comité naar gezin, van parcours naar keuken.

Meer dan het NK alleen

De familie helpt ook bij de jaarlijkse toertocht van het Wielercomité. Dit was afgelopen jaar ook weer een logistieke puzzel, want het aantal deelnemers (soms wel 1800) hangt af van het weer. “Bouillon, fris, genoeg inkopen: je weet het nooit precies,” lacht Carola. “Maar het komt altijd goed.”

‘Huijbergen bruist’

Wat het mogelijk maakt? De dorpszin. “We zien elk jaar dezelfde gezichten terug,” zegt Dini. “Mensen verhuizen en komen toch weer helpen.” Ook andere vrijwilligers staan paraat. Het resultaat is voelbaar langs het lint: warme zorg voor vrijwilligers en een gastvrije sfeer voor iedereen. 

“Voor zo’n klein dorp vind ik dat heel bijzonder,” besluit Carola. “We doen het samen - al jaren, en met liefde.”