“Mijn gevoel zegt dat het goed is”

HOOGERHEIDE – Op 1 januari sluit Ludwig Hairstyling aan het Sint Lucasplein voorgoed de deur. Kapper Ludwig Erentreich stopt niet met zijn salon omdat zijn gezondheid hem in de steek laat en ook niet omdat het moet: “Mijn gevoel zegt gewoon dat het zo goed is.”

Het is goed zo. Met dat gevoel – en na lang en diep nadenken – nam Ludwig Erentreich (61) het besluit om zijn kapsalon aan het Sint Lucasplein in Hoogerheide op 1 januari 2026 te sluiten. Dat Erentreich na maar liefst 43 jaar het kappersvak vaarwel zegt ligt misschien vooral aan de liefde voor het kappersvak. “Op zeker moment ga je de tijd van vroeger missen”, zegt Ludwig, “in deze tijd is het lastig om goed personeel te vinden, dat betekent dat je meer onder druk komt te staan en dat de zaken rond het kappersvak meer aandacht van me vragen dan ik nog bereid ben te geven. Door de sterk toegenomen regelgeving haalde ik een tijd geen voldoening meer uit het runnen van een bedrijf en alles wat daarbij komt kijken. En daardoor heb ik het gevoel dat ik me niet meer kan focussen op mijn vak zoals ik dat vroeger deed. Het is gewoon goed zo.”

Maison Rian

De sluiting van Ludwig Hairstyling is dus een weloverwogen besluit, maar dat betekent niet dat het zonder pijn in het hart wordt genomen: “Mijn klanten zal ik wel heel erg missen.” Want die klanten zijn toch waar het kappersvak om draait: “Dit vak draait om mensen, die zijn voor mij altijd het belangrijkste geweest.” Dat zijn mooie woorden van een man die eigenlijk helemaal geen kapper wilde worden. “Eigenlijk wilde ik de zorg in”, vertelt Ludwig, “maar op zeker moment kwam ik als model bij Maison Rian, de kapsalon van Stan den Ouden. Terwijl ik geknipt werd vroeg hij me terloops of ik niet bij hem wilde werken. Kennelijk zag hij iets in me. Zo begon ik op 1 augustus 1982 als leerling bij Maison Rian, in de kapsalon nam ik jassen aan, waste ik haren en veegde ik de vloer terwijl ik enkele dagen per week naar school ging om het vak te leren. Ik werd goed begeleid en kon me steeds verder ontwikkelen. Ik volgde alle trends – want mode heeft me altijd al geïnteresseerd - wilde alle technieken leren en deed regelmatig mee aan wedstrijden, waarin ik ook regelmatig prijzen won. In 1995 kreeg ik de kans om de kapsalon over te nemen. Sindsdien heet de salon Ludwig Hairstyling.”

Op de planken

Het creëren van mooie kapsels, en dus tevreden klanten, bracht Ludwig altijd veel plezier: “Ik vergelijk het wel eens met beeldhouwen. Vroeger kwam mensen met een plaatje dat ze hadden uitgeknipt uit een tijdschrift, nu laten ze op hun telefoon een Instagram-pagina zien. Maar de uitdaging is altijd hetzelfde gebleven: het is aan jou om dat om te vormen tot een kapsel wat bij die persoon past. Soms is dat nog niet zo makkelijk maar het is me altijd goed afgegaan, en dat was altijd een goed gevoel. Ik verzorgde ook jarenlang de kapsels voor amateurtheaterproducties, bij De Vierschaar en de BOV. Bij die laatste stond ik ook zelf op de planken, nadat ik ervoor had gezorgd dat ieders haar goed zat!” 

Modebewust

Ook de gesprekken met klanten blijven voor Ludwig een bron van mooie herinneringen: “In de kappersstoel zijn mensen meestal heel openhartig. Over hun thuissituatie, hun gezondheid, hun relatie en de problemen daarin. Als kapper ben je toch een luisterend oor, een soort vertrouwenspersoon. Op jouw manier probeer je advies, of inzichten te geven. Sommige klanten komen hier al sinds ze kind zijn, en brengen nu hun eigen kinderen mee. Mooi om dat te zien. Het dorp is de afgelopen 43 jaar best veel veranderd, er zijn steeds meer mensen van buitenaf komen wonen. Maar de goede band met de klanten is altijd gebleven, en ik vond het ook altijd mooi om te zien hoe modebewust mensen zijn. Daar word ik blij van.”

Voorrecht

Het pand van Ludwig Hairstyling staat inmiddels te koop. Zelf gaat Ludwig van zijn vrije tijd genieten, en meer reizen met zijn echtgenoot, die onlangs ook met pensioen ging. “Mijn moeder woont nog in Hoogerheide, dus ik zal hier nog regelmatig komen. Dan kom ik vast nog klanten tegen. Toen ik mijn besluit om te stoppen bekendmaakte op Facebook kreeg ik heel veel hartverwarmende reacties. Toen besefte ik dat ik toch wel iets betekend heb. Dat was een groot voorrecht.”

“In de kappersstoel zijn mensen meestal heel openhartig”