Single

De meesten zijn opgelucht dat Valentijnsdag straks weer achter de rug is. 

Niet omdat ze Valentijn haten, integendeel. Maar alleen is zo alleen. Ze zijn van nature romantisch, de alleenstaande van boven de veertig. Maar ze hebben geen partner. En dat snapt geen mens. Ze zijn knap, redelijk jong, verdienen goed hun boterham en betalen hun eigen woongenot. Ze zijn boeiend, aantrekkelijk, ze reizen en gaan vaak uit eten maar ze zijn alleen. Waarom? Geen idee? Ik heb het mijzelf ook jaren afgevraagd, ik ben tenslotte ook met 40-plus getrouwd. Het is niet dat er te weinig mensen in voorraad zijn maar het is vooral het complete plaatje. Je wilt niet goedkoop zijn, maar ook niet onmogelijk. Je wilt geen schuinsmarcheerder maar begrijpt wel dat mensen van 40-plus een rugzakje hebben. Het gaat ook niet om het rugzakje maar zolang die rits nog ver open staat is het een onbegonnen werk om daar een relatie mee te beginnen. Zolang iemand je meer tranen van verdriet geeft dan van het lachen moet je er zo ver mogelijk bij wegblijven. Dan maar harde tijden rondom die Valentijnsdag. Nog even en dan is het lente. Dan komen er vaak vlinders, en bij vlinders komt liefde. Mij is het gelukt dus dan lukt dat vast bij anderen ook!

Ankie Stuijts