Donovan de Weert droomt van een afscheid in stijl

HOOGERHEIDE/OSSENDRECHT – Donderdagavond 25 januari 2024. Zaterdagvierdeklasser Steenbergen neemt het in eigen huis ter lering en vermaak op tegen zondagvijfdeklasser METO uit Hoogerheide. Het duel is al lang gespeeld wanneer vlak voor tijd ter hoogte van de middenlijn de spits van Steenbergen wordt ingespeeld, verdediger Donovan de Weert schat de situatie in en meent op grond van diens snelheid de bal te kunnen onderscheppen. Hij komt voor zijn man en op het moment dat zijn rechtervoet het drassig veld raakt, draait de spits zijn lichaam in. Donovan de Weert draait mee doch zijn been blijft muurvast staan met een krakend geluid tot gevolg.

Donovan de Weert (33) wist direct dat het niet goed zat en vreesde, na ruim 250 wedstrijden voor METO en een slordige 50 duels in dienst van Roosendaal, voor het einde van zijn carrière. “Ik baal enorm. Voorafgaand aan het seizoen had ik getwijfeld om bij m’n broer Ferry in ODIO 3 te gaan spelen doch vanwege de degradatie wilde ik hoe dan ook nog mijn steentje aan de wederopbouw bijdragen. Trainer Thomas Mangelaars zag het echter niet helemaal in me zitten en na louter wat invalbeurten was de lol er voor mij wel een beetje af. Ik wikte en woog in de winterstop wat en liep ineens tegen die zware blessure aan. Een deceptie. Zou mijn loopbaan dan op een achterafveldje in Steenbergen eindigen? Een moeilijk te verteren gedachte en al snel na mijn operatie zat ik al op de hometrainer en werd veelvuldig gast bij Stimulus. Ik heb Jeroen Blommerde op de man af gevraagd of herstel en een rentree op de velden mogelijk was. Na zijn volste vertrouwen zijn we er samen vol voor gegaan.”

Naast zijn drukke baan als adviseur veiligheid bij de gemeente Rucphen stond het leven van Donovan de Weert in de voorbije twaalf maanden in het teken van het krachttraining, lopen, fysio en natuurlijk de geboorte van zoon Zack, deze zomer. Op sportief vlak ruimde bij METO Thomas Mangelaars het veld ten faveure van Joey Verhoeven. “Er waaide weer een positieve wind op de club. Daar wilde ik nog een keer bij zijn. Langzaam maar zeker maakte ik in de eerste seizoenhelft meer en meer meters. En kwam steeds dichter bij de groep. Inmiddels heb ik ook bij METO 3 al wat speelminuten mogen maken. Ik hoop na de winterstop ook mijn rentree in de hoofdmacht te vieren en op die manier nog een beetje mijn steentje te mogen bijdragen. Aan het eind van het seizoen is het dan definitief gedaan. Een belofte die ik thuis heb gedaan. Na zo’n achttien seizoenen kan het wel toch. Misschien dat ik op zondag wat ga mountainbiken met vrienden, misschien nog eens trainen voor de Roparun”, mijmert Donovan de Weert.

De routinier droomt van een afscheid in stijl. Te beginnen zondag aanstaande in Huijbergen. “METO heeft een elftal waarmee we kampioen kunnen worden. Hier moeten we voor gaan. En zondag Vivoo, de laatste jaren sowieso een lastige tegenstander. Maar misschien moeten ze ons dit keer maar een handje toesteken, zij vertrekken immers volgend seizoen toch naar de zaterdag”, knipoogt Donovan de Weert.