Steekproef

Ik werd gisteren gecontroleerd of ik mijn boodschappen bij de snelkassa wel allemaal had afgerekend.

 Hoe het algroritme is weet ik niet precies maar volgens mij ligt het aan de gekochte producten. Als je vier light producten koopt en een zak paprikachips, dan word je gecontroleerd. Opeens besefte ik mij, tijdens de controle van de kassa-mevrouw dat mijn zojuist afgehaalde medicijnen, tegen hoge bloeddruk, onderin de tas lagen. Aan haar ogen zag ik dat ze beet had. Ze hield de doosjes voor mijn gezicht. Ik wachtte op de preek die zou gaan volgen dat ik medicijnen en boodschappen in verschillende tassen moest doen. Ik wilde mij bijna verontschuldigen toen ze losbrandde. “Oh kijk dan! Hoe toevallig, deze gebruikte ik ook! Heb jij ook hoge bloeddruk?” Ik knikte gewoon even. “Maar dit is echt een slechte variant” zei zij net even te hard. Door deze bloedverdunners was ze helemaal opgezwollen geweest en nu had ze gelukkig een ander medicijn. Ze keek mij van top tot teen aan. “Ja, ik zie het ook al bij u.” Ik haalde zachtjes mijn schouders op, omdat ik nu echt weg wilde. Andere klanten stonden haar verhaal mee te volgen. Je kwam er zoveel van aan maar als je stopte dan ging het overgewicht echt wel weer weg. De kassa-mevrouw gaf mij eindelijk groen licht voor de controle. “Hoe toevallig was dat hè”, riep ze mij nog na om vervolgens haar woorden nog kracht bij te zetten: “Maar als je paprikachips blijft eten, dan ga je sowieso niet afvallen!” Volgende keer maar de gewone kassa nemen…

Ankie Stuijts