Oude taart

Je hebt soms momenten waarop je niet langer in de ontkenning kunt en je je opeens beseft; Help, ik word een oude taart! 

Begrijp mij niet verkeerd. Het is een voorrecht om oud te mogen worden. Ik hoop dat dan ook te worden. In goede gezondheid en met niet al te veel rimpels als ik het dan toch mag beslissen. Alleen de weg er naar toe is soms wat belastend. Je wilt nog jong en gek doen zonder dat er iemand raar van staat te kijken. Mijn eerste moment dat ik besefte dat ik niet meer een van de jongste was, was op een zaterdagavond. Op een feestje bij de pubers van mijn vriendin refereerde ik naar Patrick Swayze. Ik kreeg alleen de vraag: “Patrick wie?”. En ze lagen helemaal krom van het lachen toen ik zei dat er nog een artikel van hem in de Libelle stond. “Alleen oude mensen lezen de Libelle” grapte ze. Die zaterdagavond heb ik maar rustig aan gedaan op het feestje zodat ik “ook nog wat aan mijn zondag had.” Ook zo’n typische “ik word oud” actie, maar met het ouder worden heb ik ook meer wijsheid mogen ontvangen. Door de fout in te gaan en daardoor leerde ik hoe anders moet. Dat heb ik overleefd en met recht is dit iets om trots op te wezen. Zolang ik maar dicht mezelf blijf dan ben ik toch nog gewoon een (lekkere) taart en geen oude...

Anky Stuijts