Titurels kerstfilm brengt Hollywood naar Putte

PUTTE – Spelen in een film is nogal wat. Zeker als je autisme, psychische problemen of een verstandelijke beperking hebt en op Titurel woont. Toch verleggen de bewoners van Titurel hun grenzen, en schitteren ze in een kerstfilm die in Putte gemaakt is, maar waar Hollywood jaloers op zou zijn.

Normaal gesproken, dat wil zeggen: voor corona, was het een jaarlijkse traditie voor Titurel om een ontroerend kerstspel op de planken te brengen in MFC Kloosterhof, dat toegankelijk was voor ouders, familieleden en andere genodigden. In de coronacrisis kon die voorstelling niet doorgaan, dus koos Titurel ervoor om een kerstfilm te maken en die online aan te bieden. Die film werd een groot succes, dat nu een vervolg krijgt. Hoe dat zit legt onderwijzeres Janny Hopmans, die de film regisseert, uit: “Op de planken staan voor een publiek bracht onze bewoners veel stress. We zagen dat dat veel minder was als we samen, zonder publiek, een film opnamen. Daarom doen we dat dit jaar opnieuw. Gelukkig hoeven we de film nu niet online te streamen, maar gaan we hem samen met onze genodigden bekijken in MFC Kloosterhof, alsof we in een echte bioscoop zitten. Fijn voor onze bewoners is dat ze dan gewoon kunnen meekijken, samen met hun ouders en familie.”

De film van Titurel draait om het traditionele kerstverhaal, waar de bewoners een unieke dimensie aan toevoegen. Jozef en Maria worden in de kerstfilm van Titurel gespeeld door Mayckel en Ellen. Die doen hun uiterste best om de emotie van een verloren echtpaar dat onderdak zoekt maar overal wordt geweigerd, op het witte doek te brengen. 

Emotie
“Soms zie je wel eens optredens of films waarin de tekst heel ‘opgelezen’ klinkt”, zegt Mayckel, “ik heb er nooit voor geleerd, maar ik vind het mooi om emotie in mijn spel te leggen. Het is leuk dat Janny dat herkent.” Ellen vindt het ook niet makkelijk om emotie in haar spel te brengen. Hoe dat komt, weet ze haarfijn uit te leggen: “Ik ben een klassieke autist, dat wil zeggen dat ik het gewoon moeilijk vind om gevoelens te uiten. De scène waarin ik als Maria mijn kind ontvang en wieg is dus heel moeilijk, maar elke repetitie ging het beter.” Emoties mogen dan moeilijk zijn voor een autist, Ellen bewijst in elk geval dat ze humor heeft als ze uitlegt waarom ze graag Maria wilde spelen: “Gewoon, ik ben niet heilig, dus het leek me leuk om dat wél een keer te zijn!”

Als Maria en Jozef zijn Ellen en Mayckel de sterren van de film, maar de Titurellers in kleinere rollen schitteren niet minder dan zij. Zie ook pagina

Met veel gevoel spelen ze hun kleine rollen en brengen ze kleine liedjes, soms eeuwenoud maar soms ook actuele liedjes die zelf hebben ingebracht. Zoals Remco, die solo het nummer “Mad World” van Gary Jules zingt. Hij geeft onomwonden toe dat hij het “doodeng” vond om een solo te zingen, maar hij doet het, hij doet het goed en hij doet het met een reden: “Zo kom je over je angst heen”, zegt hij trots.

Die trots voelt ook Janny Hopmans op haar Titurellers. Op 23 december zitten ze, omringd door vrienden en familie, in de theaterzaal van MFC Kloosterhof om hun film te zien. “Het gaat niet eens om het eindresultaat, maar om de weg er naartoe”, zegt Janny, “je ziet en hoort hoe ze groeien, hoe ze proberen om hun rol zo goed mogelijk te spelen en vooral hoe ze hun eigen grenzen proberen te verleggen. Dáár gaat het om, dáár mogen ze trots op zijn.” Trots zijn de Titurellers zeker, Ellen kan bijna niet wachten tot de filmvoorstelling: “Het is wel fijn dat we op de avond zelf nu niet meer in spanning hoeven te zitten”, zegt ze, “maar ik vind één ding wel jammer: ik had heel graag gewild dat onze film in een echte bioscoop zou draaien. Is dat geen goed idee voor volgend jaar?”

De naam Ellen is gefingeerd.