“Iedereen was in paniek”

HUIJBERGEN – Een Huijbergenaar die dieper met zijn voeten in de klei van de Huijbergse samenleving staat dan Wil de Jong is nauwelijks denkbaar. Toen de gemeente Huijbergen in 1997 werd opgeslokt door het grotere Woensdrecht was De Jong één van de weinigen die daar geen kwaad in zag, en dat kwam niet alleen door zijn natuurlijke tegendraadsheid.

“Ik ben een trotse Huijbergenaar en een trotse Woensdrechtenaar”, zegt Wil de Jong. Geboren en getogen Huijbergenaar is hij. In zijn leven verhuisde hij een paar keer, maar nooit verder dan een paar honderd meter. Betrokken bij allerlei verenigingen en initiatieven is hij ook al zijn hele leven, en als journalist van het voormalige dagblad De Stem en de opvolgers daarvan kent De Jong zijn dorp en haar inwoners door en door. “Toen de herindeling eraan kwam was iedereen in paniek. Want alles zou slechter worden! Veel slechter zelfs!”, zegt De Jong. “Zelf zag ik het eigenlijk wel zitten, en dat werd me niet altijd in dank afgenomen. Ik was toch die kritische journalist? Waarom was ik dan wel vóór de herindeling? Nou, niet alleen omdat ik van nature tegendraads ben. Ik zag er wel voordelen in, en 25 jaar later zie ik dat ik geen ongelijk had.”

In 1997 was Wil de Jong onder andere bestuurslid bij de lokale harmonie, organiseerde hij de Huijbergse muziekfeesten en was hij betrokken bij voetbalvereniging Vivoo. Dingen organiseren in een kleine gemeente, dat was niet altijd even makkelijk, merkte hij: “Je had snel pottenkijkers”, zegt De Jong, “dan waren we bezig om de tent voor de muziekfeesten op te zetten en dan kwam er een gemeentewerker vlakbij die tent schoffelen, die dan altijd iets zag wat mis was en een collega langs stuurde. Zulke problemen hebben we in de gemeente Woensdrecht nooit meer gehad. Wel had gemeente Huijbergen een uiterst kundige burgemeester die de touwtjes strak in handen had. Gemeenteraadsvergaderingen duurden zelden langer dan 10 minuten. En hoewel de Huijbergenaren het niet altijd met hem eens waren hebben ze na de herindeling vaak wel beseft dat hij iets goeds heeft achtergelaten. Huijbergen lag er prima bij, de gemeente Woensdrecht hoefde nauwelijks wat te doen.”

25 jaar na de herindeling ziet De Jong dat het inderdaad geen slechte zaak is geweest. “Het Woensdrechtse gemeentebestuur doet het hartstikke goed, in de raad zitten mensen uit alle kernen en het college is bijna volledig Huijbergs. Hans de Waal heeft er gewoond, Jeffrey van Agtmaal ook en Henk Kielman en Lars van der Beek wonen nog steeds in Huijbergen. Zonder gekheid: kijk bijvoorbeeld alleen al eens naar het mooie fietspadennetwerk in de gemeente: als elke kern die fietspaden afzonderlijk had moeten bekostigen was het nooit zo gelukt. Burgemeester Van Dommelen zag het in zijn tijd al goed: hij zei dat Huijbergen nooit zelfstandig zou hebben kunnen blijven, vanwege alle regelgeving die vanuit Den Haag op gemeenten afkwam. Dat zou meer ambtenaren - vaak van buiten - betekenen, en dus hogere belastingen. De herindeling was dus niet helemaal onlogisch. En vroeger was echt niet alles beter.”