Logo halsterse-zuidwestkrant.nl
<p>Christ de Weert</p>

Christ de Weert

(Foto: Dennis van Loenhout)

Drie lintjes in Woensdrecht

GEMEENTE WOENSDRECHT – De jaarlijkse lintjesregen in de gemeente Woensdrecht bleef dit jaar compact: drie Woensdrechtenaren werden verrast met een bezoekje van burgemeester Adriaansen, die hen een welverdiende Koninklijke onderscheiding bracht.


Als Christ de Weert (71) de voordeur van zijn woning opent en de burgemeester ziet staan is zijn verbazing overduidelijk groot. Als zijn echtgenote Ine hem - trillend van de opwinding - zijn lintje opspeldt zegt hij: “Dat is de tweede keer vandaag dat ik geprikt word! Vanochtend heb ik mijn eerste coronavaccinatie gehad!” De Weert was 13 jaar lang bestuurslid van voetbalvereniging Meto, zat 21 jaar in het bestuur van tennisvereniging Mattemburgh, waarvan 9 als voorzitter, hij is al 12 jaar vrijwilliger bij de stichting Evenementenplein Hoogerheide, hij was 8 jaar lang voorzitter van de WMO Adviesraad, is al 7 jaar voorzitter van de KBO nadat hij eerst twee jaar een bestuursfunctie had, en is al 11 jaar actief als vrijwilliger bij tanteLouise. “Ik was echt verrast toen ik de burgemeester voor de deur zag staan”, zegt De Weert, “pas na een paar tellen viel de frank. Je staat er nooit bij stil dat je zelf een lintje krijgt. Daar doe je het niet voor, vrijwilligerswerk doe je omdat je het graag doet en omdat het iets voor je betekent. Ik heb nog steeds plezier in wat ik doe, ook al is het door de coronacrisis even niet zoals het moet zijn. De mensen van de KBO staan te trappelen om dingen te gaan doen, en dat geldt ook voor de tennisvereniging. We kunnen niet wachten!”

Even later gaat de deurbel bij de 81-jarige Piet Meesters aan de Antwerpsestraatweg. Als de deurbel gaat beginnen de duiven in zijn achtertuin te koeren, en daarmee is de toon meteen gezet. Meesters was namelijk gedurende 27 jaar secretaris van de klokkencommissie van het Nederlandse Postduivenhouders Orgaan, 26 jaar lang centrumleider van de Zuid-Limburgse Postduiven Unie, 30 jaar voorzitter van Postduivenvereniging Vlug en Eerlijk / De Luchtklievers. Bovendien was hij 9 jaar lang commissielid van de oudervereniging van de Plesmanschool en 10 jaar actief als vrijwilliger bij Parochie De Bron. “Dat iemand mijn inspanning opmerkt is ergens heel mooi, maar ik hoef niet zo nodig in de belangstelling te staan”, zegt Meesters, “ik ben gewoon blij dat ik mensen kan helpen en dat ik dat in goede gezondheid kan doen.” De duivensport is Meesters in elk geval nog lang niet beu, dat blijkt als hij burgemeester Adriaansen vertelt wat er zo mooi is aan de duivensport: “Het vraagt een fingerspitzengefühl, dat iemand die nooit een duif heeft vastgehad niet kent. Als mijn duiven binnenkomen en ik ze geklokt heb, dan maak ik een pannetje lauw water voor ze klaar, waarin ik ze dan voorzichtig masseer. Een duif die 900 kilometer heeft gevlogen in je handen te voelen ontspannen, en de rust te voelen terugkeren in dat lijfje, dat is gewoon geweldig.”

Even verderop, op Landgoed Mattemburgh, verbaast Carina de Heer (67) zich over de menigte op het landgoed. Er staan zeker 20 mensen, op afstand van elkaar, terwijl ze dacht dat ze met haar zoon Thierry een wandeling zou maken. Overal ziet ze bekende gezichten, maar hoewel ze al 16 jaar gids is op het landgoed mag ze geen rondleiding geven. Als ze vervolgens de burgemeester ziet aankomen weet ze genoeg. Die overhandigt haar een Koninklijke onderscheiding, niet alleen voor haar werk op het landgoed Mattemburgh en haar vrijwilligerswerk bij Brabants Landschap, maar ook voor 13 jaar vrijwilligerswerk bij Scouting Hoogerheide, vijf jaar vrijwilligerswerk bij de Stichting Luchtvaart Erfgoed Woensdrecht en museum Wings over Woensdrecht, 9 jaar als penningmeester en vrijwilliger bij de schietvereniging Fokker en 7 jaar als lid van de ouderraad en medezeggenschapsraad van basisschool De Stappen. "Mensen zeggen wel eens dat ik mijn bed beter hier bij Mattemburgh kan zetten omdat ik er toch altijd ben”, zegt De Heer, "ik vind alles wat ik doe gewoon vanzelfsprekend, en ik doe het graag. Als je je inzet als vrijwilliger denk je niet na over een onderscheiding, maar nu ik hier sta weet ik wel dat het een mooi kroontje op al het werk is.”

Meer berichten