75 jaar Wielercomité Huijbergen: kers op de taart

HUIJBERGEN – Het zesde NK Veldrijden in Huijbergen wordt, op de elfde dag van 2026, het mooiste wielerfeest van het jaar. Maar het is ook slechts de kers op een enorme taart, want het Huijbergse Wielercomité bestaat 75 jaar, en haalt al driekwart eeuw het mooiste en het beste van de wielersport naar het mooiste dorp van de Zuidwesthoek.

1951 is een mensenleven geleden, maar net als nu was ook toen de wielersport een absolute publieksfavoriet. Zeker in dat jaar, want tijdens de Tour de France van 1951 werd Wim van Est de eerste Nederlander die de gele trui mocht aantrekken. Vijf Huijbergenaren – Jan Maas, Rinus Snoeyers, Fons Musters, Fons Meesters en Jack Broosus – deelden de droom om zulk spektakel in eigen dorp te zien. Ze richtten Wielercomité Huijbergen op met als doel een eigen wielerronde te organiseren. Ze zouden hun doel bereiken, en nog veel meer dan dat.
In oktober verzorgde het Wielercomité een tentoonstelling in het Huijbergse molenhuis, dat bijna te klein was om de rijke historie van het wielercomité te herbergen. Jeroen van Wezel, de huidige secretaris van het Wielercomité Huijbergen, verzamelde honderden foto’s, minstens zoveel krantenknipsels, en shirtjes van prominente renners die in Huijbergen wonen. Vooral die prominente renners laten zien hoeveel het kleine Huijbergen betekent in de historie van de grote wielersport. Lokale en regionale grootheden stegen boven zichzelf uit in de straten rond de Huijbergse kerk of in het veld, maar ook op het internationale toneel: Peer Maas, Louis Schenk, Peter van Agtmaal, Jan Maas senior en junior en Marijn Maas hebben allemaal hun plekje in de erelijsten verdiend. En wat te denken van Jo de Haan, die tweemaal de Tour de France startte, in 1960 Parijs-Tours op zijn naam schreef en jarenlang een bloemenzaak runde in Huijbergen? Of Gerrie Knetemann, die meer successen scoorde dan er op deze pagina passen? Ook hij woonde jarenlang in Huijbergen, en zorgde er met zijn charme en overtuigingskracht voor dat niemand minder dan de kersverse Tourwinnaar Joop Zoetemelk aan de start stond van de eerste Huijbergse profronde in 1980. Twaalf jaar voor zijn dood vertrok hij uit West-Brabant, maar toen Knetemann in 2004 onverwacht en veel te vroeg overleed voelde dat in Huijbergen alsof een dorpsgenoot heenging.

Wereldberoemd

Dat er vijf keer een NK Veldrijden in Huijbergen plaatsvond is fantastisch, maar het aantal verbleekt bij de 75 Rondes van Huijbergen die het Wielercomité wist te organiseren. Hoewel de teller voor veldritten nog niet op 75 staat zijn de Tiestenduin en Nootjesberg inmiddels wereldberoemd. Elke fan weet dat Mathieu van der Poel het “vak” leerde in de bossen rond Huijbergen, en Huijbergen nam ook al twee keer de organisatie van het Europees Kampioenschap Veldrijden voor haar rekening.

Het gebeurde allemaal als erfenis van een enthousiast vijftal dat in 1951 de koppen bij elkaar stak om een wielerronde te organiseren. Hun enthousiasme bleek zo aanstekelijk dat ze steeds nieuwe comitéleden en steeds meer vrijwilligers aan zich wisten te binden. Zonder die vrijwilligers, weet ook het huidige Wielercomité, ben je nergens. Na 75 jaar is het enthousiasme in Huijbergen nog altijd niet getemperd. Sterker nog, het is misschien wel groter dan ooit, dus hoewel een zesde NK Veldrijden in 1951 een schitterend en misschien wel onhaalbaar doel moet hebben geleken, is het nu nog lang geen eindpunt. Sterker nog, misschien is het wel een beginpunt voor nog veel meer mooie verhalen die worden geschreven door Wielercomité Huijbergen. Time will tell.