En het slotakkoord is voor Grenswachters

PUTTE – Competitievervalsing is niet van vandaag of gisteren. Het aansmeren van een ‘functionele’ gele of rode kaart getuigt niet van heel veel sportiviteit doch komt nog regelmatig voor. Hier of daar duikt soms een niet speelgerechtigde speler in de basis op en de iets te gekleurde clubgrensrechter drukt niet zelden zijn stempel. Grenswachters zag op haar beurt de aanloop naar de winterstop een kleine weken gekort door toedoen van scheidsrechter Edwin Verwer. 

Op zondag 26 oktober eindigde Grenswachters – HSC’28 voor de thuisclub in mineur. Tegen het eind van het duel besloot de referee van dienst om zijn warrige leiding van die middag van een ware apotheose te voorzien. Vanuit volgens insiders duidelijke buitenspelpositie maakte HSC’28 een derde treffer. Het vlagsignaal van de grensrechter werd volledig genegeerd, tot ongenoegen van alles van Putse komaf. De daaropvolgende rapportage van de scheidsrechter noopte de KNVB tot verder onderzoek, waarin Grenswachters noodgedwongen twee speelzondagen in november aan de kant moest blijven. Uiteindelijk seponeerde de KNVB de zaak en verplichtte de Putse formatie tot het inlopen van de schade. Op donderdagavond 18 december (20.00 uur) thuis tegen Hulsterloo.

In aanloop naar het slotakkoord van 2025 reisde ‘groengeel’ af naar het Zeeuws-Vlaamse Lamswaarde. Coach Jan Lemmens trad noodgedwongen met een gehavende ploeg aan tegen laagvlieger SDO’63. Routinier en aanvoerder Tobi de Bruijn zat een schorsing uit naar aanleiding van diens rode kaart tegen NSV. Nieuwe aankoop Victor Rando Moles alsmede jeugdspeler Robin Jansen maakten hun debuut in de basisopstelling. Ondanks de omzettingen startte Grenswachters goed doch zag SDO’63 vervolgens het heft in handen nemen. Men won meer duels, en had met snelle buitenspelers en de lange bal het betere van het spel. Het leidde echter niet tot hele vervaarlijke situaties of veel werk voor keeper Dante Verhaegen.

Na rust, met Ronald Clarijs als vervanger voor de geblesseerde Rando Moles bleef Grenswachters op basis van veel strijdlust in eigen kunnen geloven. Na een uur spel wist het zelfs de score te openen. Een voorzet van de rechterflank werd nog door de SDO-keeper gekeerd maar door diens verdedigers niet goed verwerkt. Jelle Hesbeens benutte het buitenkansje en schoot de bal tegen het net, 0-1. SDO’63 ging wanhopig op zoek naar de gelijkmaker. Grenswachters had geen enkele moeite met enkele onnauwkeurige schoten vanuit de tweede lijn, controleerde tot het eindsignaal en nam drie punten mee naar Putte.

METO

Een klasse hoger toog METO naar Schijf voor haar inhaalwedstrijd tegen de gelijknamige plaatselijke voetbalvereniging. Beide teams peurden voor aanvang van het duel negen punten uit evenzoveel wedstrijden. Winst zou voor beiden een middenmootpositie aan het kerstdiner betekenen.

METO begon verdedigend dramatisch slecht en liep binnen acht minuten tegen een 2-0 achterstand aan. Gelukkig verkleinde Gijs Verresen al snel de marge door na een vloeiende aanval te scoren. In de tweede helft had METO haar zaken beter op orde en voetbalde zich langszij. Menno van Liere faalde, na een levensgrote kans in de eerste helft, ditmaal niet. De bezoekers gingen op zoek naar meer, had geluk dat de laatste man van Schijf mis zat en Jens Hermans de bal met een fenomenale lob over de keeper 2-3 liet aantekenen. Diemo Warrington maakte aan alle onzekerheid een einde door na een ragfijne counter 2-4 voor zijn rekening te nemen.

Desondanks staat METO na de knappe overwinning in 2026 voor zowel sportief als ook organisatorische uitdagingen. Hoewel trainer Joey Verhoeven voor aanvang van het huidige seizoen aanstuurde op een tweejarige verbintenis heeft hij de Tricolores onlangs te kennen gegeven dat hij toch graag een stap omhoog wenst te maken. “Binnen de technische commissie en bij enkele bestuursleden mis ik deels een visie die bij mijn ambities passen. Ik vind het lastig om met bepaalde mensen te sparren, laat staan samen te werken, gewoon omdat er in mijn beleving te weinig of geen voetbal-gogme aanwezig is. Ook is er geen JO19-elftal meer en het niveau van het tweede elftal verre van het niveau waar ik mee wil werken”, aldus Joey Verhoeven.

De trainer, bezig aan zijn tweede seizoen in Hoogerheidese dienst, rest nog tien wedstrijden, om met opgeheven hoofd het Jac van Hoek Sportpark te verlaten. “We gaan er alles aan doen. Ik ben van mening dat we genoeg voetbal in de ploeg hebben zitten. Maar soms heb ik her gevoel dat er bij een flink aantal jongens voetbal op zondagmiddag niet op plaats één staat. En nogmaals, ik mis ook binnen de vereniging de drive om er alles uit te halen, wat toch nog is om doelen te kunnen realiseren. Na de winterstop weten we meer!”

WVV’67

Enkele kilometers verderop moet ook WVV’67 op zoek naar een waardige vervanger voor Jaimy van Wortel. De oefenmeester gaf onlangs aan het coachen en trainen van de Woensdrechtse formatie niet langer te kunnen combineren. “Het is eigenlijk een opeenstapeling van factoren, zowel privé als het trainer zijn van WVV’67. Als je hier niet meer voor 100% achter kunt staan, dan moet je stoppen. Ook al is het bij een mooie club als WVV’67. We gaan hoe dan ook proberen om twee seizoenen goed af te sluiten. De focus gaat op de 2e periode, iets waar we naar aanleiding van de eerste seizoenshelft gewoon volle bak voor kunnen gaan. Het zou voor die gasten iets zijn wat ze verdienen”, licht Jaimy van Wortel toe.