Nieuw begin

Eindelijk. Het is weer herfst. Terwijl de zomerfans sip hun zonnebrand in de kast leggen en huilend afscheid nemen van hun slippers, trek ik met een brede grijns mijn favoriete trui aan. 

Zo’n trui die nul glamour heeft, maar voelt alsof je omhelsd wordt door een wolk. Zalig. De eerste regenbui heeft me alweer doorweekt. Zomerfans noemen dat “ellende”. Ik noem het: een gratis douche, met een verhaal. Er is iets heldhaftigs aan natregenen. Je voelt je een filmster die door de stortbui rent… alleen dan met een boodschappentas die scheurt en een mascara die niet waterdicht blijkt. De herfst is geen einde, maar een begin. De geur van natte bladeren, het tikken van regen tegen de ramen, warme chocolademelk die ik volledig kan verantwoorden als “medisch noodzakelijk”. Ondertussen zitten de zomerfanaten te jammeren dat ze hun cocktailset moeten opbergen. Ach, ik heb kaarsjes, dekens en thee. En eerlijk: de zomer verplicht je om naar buiten te gaan. Gezellig, zon, terrasjes. Heel vermoeiend maar nu is het tijd voor rust. Geen typische dinsdag meer maar de herfst die fluistert: “Blijf lekker binnen, doe je sokken aan, pak die slechte serie.” Dat is pure luxe. Dus laat die regen maar komen. Zomerfans mogen blijven snotteren om hun zonnebril. Ik heb mijn trui, mijn mok en nul zin om medelijden te hebben. Zalig, die herfst.

Ankie Stuijts