
Voetballer van het Jaar 2024-2025
AlgemeenHOOGERHEIDE – Vanaf zondag 30 augustus zorgen drie bekerwedstrijden de opmaat naar een nieuwe voetbaljaargang. Een seizoen waarin sinds lange tijd de Woensdrechtse zusterverenigingen op drie fronten zullen uitkomen. Vivoo koos als voorlopig eerste regionale club voor de wijk naar de zaterdag. In haar laatste zondagse optreden toonde de krappe blauwwitte selectie zich een zeer degelijke en lastig te kloppen subtopper in de Vijfde klasse. Coach Ronald Broos zette vanuit de gehele vereniging toch 29 verschillende, inclusief zichzelf, spelers in. Met zijn
45 jaar werd hij de oudste speler in actie.
Ook collega Joost Demmers zag zich voor plaats in de middenmoot diverse malen genoodzaakt tot het doen van noodgrepen. Jonge mannen als Bram Schrier, David kot en Teun Mattheussens maakten hun debuut, Albert van der Kooij even teruggehaald en zelfs good-old Maikel van der Poel (37) maakte na acht seizoenen matchwinnend zijn rentree.
Honneurs
Bij Grenswachters debuteerde Bram Kot als hoofdtrainer doch hield na zeven wedstrijden de eer aan zichzelf en vertrok. Peter van Oirschot nam tot aan de winterstop de honneurs waar alvorens van net over de grens Jan Lemmens de club van technisch en tactische adviezen zou voorzien. De keuzeheren dienden wekelijks aanstormend jong talent met de harde kern te mixen. Met 27 groengelen bereikte men uiteindelijk een ietwat kleurloze tiende plaats.
METO kende eveneens een turbulent seizoen. Zag aankopen mislukken en uiteindelijk vertrekken. Jonge mannen doorbreken en Joey van Hooijdonk (38) opnieuw aansluiten. Ondanks grote nederlagen bij Vogelwaarde (6-1) en Groede (5-1) consolideerde Joey Verhoeven en zijn 29 spelers een goede startpositie voor de nacompetitie. Alwaar via een nipte zege op De Schutters de weg naar de Vierde Klasse werd gevonden. Het niveau waar men zich opnieuw met WVV’67 mag gaan meten. De Woensdrechtse formatie van Jaimy van Wortel had het soms moeilijk in een ijzersterke competitie. Langdurige blessures van diverse basisspelers makte dat 28 verschillende WVV’ers het groenzwarte shirt omhingen. Gezamenlijk wist men zich precies op tijd in de veilige zone te spelen.
Goud
Van de in totaal 141 ingezette spelers miste Roel Paulus slechts één minuut en alleen Matt Luijkx (WVV’67) en Goort Gelten (ODIO) geen enkele minuut. De titel Voetballer van het Jaar was weggelegd voor een speler die kwam als een komeet en vervolgens nooit meer van het sterrenfront is weggegaan. Zijn verrichtingen spreken jaar na jaar steeds meer tot verbeelding. Hoewel er in het verleden veelvuldig, zowel letterlijk als ook figuurlijk, aan hem getrokken is blijft hij als kind van de vereniging de clubkleuren trouw. Directe tegenstanders hebben tweemaal per jaar een slechte middag bij het opboksen van diens lijf en ongelooflijke snelheid. Keepers doen het op hun beurt dun in de broek. Debuteerde ooit met een 8-1 nederlaag bij Odio uit. Daarna ging het nagenoeg altijd crescendo. Zijn dertiende seizoen werd volgens de insiders als diens beste ooit bestempeld. Rondde de kaap van 250 duels voorzien van meer dan 200 goals. Niemand kon dit seizoen om hem heen. De titel van Voetballer van het Jaar en derhalve een gouden dubbelslag in 2024-2025 voor: Dimitri Ceuppens (Vivoo).
Ereprijzen
De titel vice-Voetballer van het Jaar 2024 –2025 was voor een zekerheidje in de basisopstelling. Mensen van de technische staf noemden hem een verlengstuk in het veld. Gezegend met tome-
loze inzet en tactisch inzicht. Een speler die het niet alleen ziet doch ook nog in staat is om het uit te voeren. Vanuit de vertrouwde achterste linie schoof hij dit jaar door naar het middenveld, alwaar hij zich ook vrij voelt en ook dito speelt. Zijn trainer roemt zijn overzicht en coaching, ook is hij blij met diens scorend vermogen op de momenten dat het hard nodig was. Hij keerde vorig seizoen terug bij de club waar het voor hem ooit begon. Na omzwervingen langs RBC, Kloetinge en Arnemuiden helemaal is hij weer thuis in Woensdrecht. Opnieuw groot in dienst van WVV’67 was er een zilveren schoen voor Tijmen Bot (WVV’67).
De bronzen schoen ging naar een volgens insiders voor een echte leider in de selectie. Levi Deelen (METO) staat te boek als eigenzinnig en weet wat hij wil. Insiders noemen hem een ware stylist gezegend met een meesterlijke trap. Debuteerde ruim een decennium terug en speelde ondertussen een slordige 150 wedstrijden in de hoofdmacht. Het hadden er iets meer kunnen zijn doch een avontuur in de coronajaren buiten de gemeentegrenzen was onweerstaanbaar. Is sinds twee seizoenen terug op het oude nest, geeft sindsdien als captain sturing aan zijn elftal en is zowel binnen als buiten het veld een boegbeeld voor rood-wit-blauw.














