Voetballer van het Jaar 2023-2024

OSSENDRECHT – Opnieuw zorgde een scherp aangezette promotie-degradatieregeling een seizoen lang voor extra druk op de ketel. Drie Woensdrechtse zusterverenigingen hadden ambitieuze plannen in de Vierde Klasse A. Achteraf voor sommigen een podium van een maatje te groot. Grenswachters beleefde een seizoen van twee gezichten. Voor de winterstop solide, na de break volledige ineenstorting. Peter van Oirschot riep uiteindelijk 32 spelers op, het mocht niet baten met een directe degradatie tot gevolg. ODIO kampte eveneens met personele problemen en zette maar liefst 30 verschillende namen op het wedstrijdformulier. Het resulteerde in slechts drie zeges en derhalve directe vlucht richting de Vijfde klasse. WVV’67 baarde daarentegen opnieuw opzien, vocht zich naar ongekende clubhistorische hoogte en had in de nacompetitie zelfs nog even zicht op de Derde Klasse.

METO opende een niveautje lager met zeven opeenvolgende zeges furieus! Stiekem werd er al van een platte kar en rechtstreekse terugkeer naar de Vierde Klasse gesproken. Een mindere periode plus remonte zorgde voor een herkansing in de nacompetitie. Echter zonder resultaat. In de kelder van het amateurvoetbal trachtte ook Vivoo het verloren terrein te herwinnen. Nieuwe coach Ronald Broos zette inclusief zichzelf 21 spelers in en eindigde als vierde. In de nacompetitie versloeg het spectaculair VCW doch struikelde over NVS.

Voor de individuele schoenen deden weer vele potentiële namen de ronde met dit keer: Delano Sebrechts, Luke de Dooij, Joris Koeleman, Robin Muijs, Levi Deelen, Tobi de Bruijn, Jeroen van Gastel, Mitchell Elenbaas, Quinten Hunting en diverse spelers uit het succesvolle WVV-keurkorps.

Podium

Van de in totaal 133 ingezette spelers miste een tiental geen wedstrijd en slechts routiniers Joris Koeleman (Grenswachters) en Robert Samek (Vivoo) geen enkele minuut. De titel Voetballer van het Jaar is echter weggelegd voor een speler die kwam als een komeet. Zijn verrichtingen spreken steeds meer tot verbeelding, kenners voorspellen hem een grootse toekomst. Vooralsnog blijft hij als kind van de vereniging de clubkleuren trouw. Kreeg in de voorbereiding op het seizoen hele grote (hand)schoenen om te vullen doch pakte zijn kans onomstreden. Insiders roemen hem sindsdien vanwege zijn goede trap, sterk in de één tegen één, is goed in hoge ballen en bezit een geweldige reflex. In navolging van eerdere gouden keepende voorgangers als Wilfried van Tilburg en Brian Verbrugge, als minst gepasseerde keeper van het jaar, de titel van Voetballer van het Jaar en gouden schoen 2023-2024 voor: Jason van Overveld (WVV’67).

Zilver en brons

De titel beste Voetballer van het Jaar 2023 –2024 op één na is voor een zekerheidje in de basisopstelling. Mensen van de technische staf noemden hem een verlengstuk in het veld. Gezegend met tomeloze inzet en tactisch inzicht. Een speler die het niet alleen ziet doch ook nog in staat is om het uit te voeren. Vanuit de achterste linie gaf hij sturing aan zijn elftal en vertolkte voor veel jongere ploeggenoten een voorbeeldfunctie. Maakte alle goede en slechte tijden van zijn cluppie van dichtbij mee. En zat in zijn carrière al eerder dichtbij het schoenen-podium! Na opnieuw een solide jaar in dienst van Vivoo ging de zilveren schoen naar Jeroen van Gastel. 

Brons was volgens insiders voor een stille kracht in de selectie. Een speler die er inmiddels een slordige zes seizoenen in de hoofdmacht heeft opzitten en vaak werd afgeschilderd als de ideale twaalfde of zelfs dertiende man. In de zoektocht naar diens meest ideale positie belandde hij vorig seizoen door toedoen van coach Ruud Spierings vanaf de rechtsback dan wel plek op het middenveld ineens in de verdediging. Aldaar ontpopte hij zich ook in de opbouw steeds verder, komt mee op en scoort. Grootste verdienste vormt echter steevast het met succes ontmantelen van de aanvalskracht van de tegenstander. Bleef vorig seizoen eindelijk blessurevrij, was actief in iedere wedstrijd en ontbrak op bijna geen enkele training. Op grond van onder meer twee goals was er terechte hulde in de vorm van een Bronzen schoen voor Tomlin Smits (WVV’67).