Logo halsterse-zuidwestkrant.nl
Pastoor Frans Verheije verheugt zich op zijn werk in parochie De Bron.
Pastoor Frans Verheije verheugt zich op zijn werk in parochie De Bron. (Foto: Dennis van Loenhout)

Pastoor Frans Verheije wil van betekenis zijn

HOOGERHEIDE – Parochie De Bron heeft een nieuwe pastoor. Afgelopen zondag werd pastoor Frans Verheije officieel geïnstalleerd als nieuwe pastoor van de kerken in de gemeente Woensdrecht. Tijd voor een kennismaking met een pastoor die de waarde ziet in kleine dingen en die er helemaal voor gaat.

De afgelopen 26 jaar was Frans Verheije (61) pastoor in Zundert en Rijsbergen. Zijn "verhuizing" naar Parochie De Bron in de gemeente Woensdrecht en de parochie Onze Lieve Vrouw In Het Woud waaronder Heerle, Moerstraten, Wouw en Wouwse Plantage vallen, is dus ingrijpend. "Natuurlijk is het moeilijk om na zo'n lange tijd te verhuizen", zegt Verheije, "maar tegelijkertijd is het goed om nieuwe impulsen te krijgen. De eerste kennismaking met de gemeente Woensdrecht is prettig verlopen. De omgeving is hier prachtig en de mensen waarmee ik ga samenwerken zijn vriendelijk, behulpzaam en toegewijd. In de korte tijd dat ik in de kerk in Hoogerheide ben geweest is het me al opgevallen dat veel mensen de kapel bezoeken, ook jongelui. Dat zegt me dat ze zich welkom voelen, en dat is ook wat ik belangrijk vind. Natuurlijk moet ik de verschillende kernen en alle parochianen nog leren kennen, en zal ik geleidelijk ingewerkt raken, maar mede geïnspireerd door wat ik tot nu toe heb gezien zie ik uit naar de uitdaging."

Verheije groeide op in Sittard als zoon van een huisarts. "Mijn ouders waren van nature al erg sociaal betrokken", vertelt hij, "en vroeger was een huisarts ook veel meer nog dan nu iemand die mensen van de wieg tot het graf begeleidde, een huisarts had ook een belangrijke sociale functie." 

"Dat sprak me aan. Bovendien was ik al van jongs af actief in de kerk als misdienaar en acoliet. Vanuit die interesse ben ik na het atheneum theologie gaan studeren. Zo kwam ik in het bisdom Breda terecht als pastoraal werker. Op mijn dertigste ben ik tot priester gewijd."

De essentie van wat een pastoor doet is volgens Verheije "goed doen". "Dat kent vele vormen", legt hij uit, "dat zit 'm in het goede contact tijdens een eucharistieviering. Het zit 'm ook in het zoeken naar de link tussen het Bijbelse woord en de actualiteit en die link vertalen in een preek waarmee mensen iets kunnen. Ook het aanbieden van woorden of rituelen waardoor mensen verder kunnen in hun leven is er deel van. Het verhaal van de Emmausgangers vertelt hoe Jezus verschijnt aan zijn discipelen die hem aanvankelijk niet herkennen. Een pastoor is een mens, met al zijn ups en downs en imprefecties, maar zijn bijdrage bestaat erin het brood te breken en zo Jezus te vertegenwoordigen en dingen te verhelderen in moeilijke tijden. Ik hoop hier die kans te krijgen."

Pastoor Frans Verheije ziet God als "een kracht waarvoor alle woorden tekort schieten en die je niet kunt zien. Jezus is de zichtbaar geworden God, wie zijn woorden bestudeert ziet God." Het geloof in God bezit volgens pastoor Frans Verheije ene grote kracht, maar dat geldt ook voor het gevoel dat iedereen welkom is in de kerk. "Ik ben erg voor ontmoetingen", zegt hij, "iedereen is welkom in de kerk, de deur staat altijd open en iedereen mag er zijn. Dat het kerkbezoek terugloopt past bij een tijd van individualisme. Alle "groepsactiviteiten" staan onder druk, mensen hebben het te druk met hun werk en gezin. Maar met water bij de wijn doen en proberen "leuk" te zijn bewijst de kerk zich geen dienst, we moeten dicht bij onszelf blijven, want alleen zo hebben we iets wezenlijks te bieden. We moeten vertrouwen hebben in een goede toekomst. En het goede zit vaak al in kleine dingen."

Voor pastoor Verheije zijn die "kleine dingen" zaken als een kaartje, of een positief mailtje van parochianen. "Dat zijn zaken waar je snel overheen kijkt maar die veel betekenen. Bij mijn afscheid in Zundert heb ik van veel mensen, ook van jongeren, mogen horen dat ik veel betekend heb in hun gezin. En dat – van betekenis zijn – is wat mij drijft. Dat zit eenvoudigweg in mijn karakter. Ik zal altijd iets willen betekenen voor anderen."

Reageer als eerste
Meer berichten