Het heilige vuur is gedoofd

WOENSDRECHT/ROTTERDAM – Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. Het zal even wennen zijn maar WVV’67 gaat verder zonder één van haar sterkhouders gedurende een slordige dertien seizoenen, Quirijn Schevenhoven. Een samenloop van omstandigheden deed hem besluiten de deur van het Sportpark De Fortuin, zij het als actief voetballer, achter zich dicht te trekken. Groenzwart maakt plaats voor nieuwe uitdagende alternatieven!

Het besluit komt niet uit de lucht vallen. De allround aanvoerder merkte de laatste seizoenen dat het heilige vuur langzaam maar zeker aan kracht inboette. “Ik heb het voetballen altijd met mijn studie kunnen combineren. De laatste jaren ben ik druk als leidinggevende in een bedrijf wat zich bezig houdt met optimalisatie van logistieke data. Verder ben ik begin dit jaar naar Rotterdam verhuisd waardoor het nog lastiger werd om driemaal per week acte de presence in Woensdrecht te geven. Iets wat wel nodig is wanneer je in een eerste elftal wilt spelen. Weloverwogen heb ik daarom besloten dat ik na de zomer niet in de WVV-selectie zou terugkeren”, aldus Quirijn, ‘Kiwi’ voor intimi, Schevenhoven (29).

Sinds toenmalig trainer Peter Deelen hem op 15-jarige leeftijd op 2 oktober 2011 thuis tegen Renesse liet debuteren, ontpopte Quirijn Schevenhoven zich razendsnel tot een vaste waarde van de Woensdrechtse hoofdmacht. Hij baarde opzien als aanvalsleider en gaf mede sturing aan de defensie. Jaar in jaar uit reeg hij de wedstrijden aaneen en opname in de illustere eregalerij van spelers met meer dan 300 duels voor WVV’67 was een kwestie van tijd. “Dat dacht ik voorafgaand aan het vorige seizoen ook. Ik had zelfs wat marge, echter een hardnekkige dubbele hamstringblessure gooide roet in het eten. Het herstel vergde tijd, hierdoor speelde ik veel minder en ben uiteindelijk op 295 officiële wedstrijden blijven steken. Nog een mooi aantal toch?”.

Quirijn Schevenhoven mag terugkijken op een bewogen carrière in dienst van de ‘greenblackarmy’. Hij degradeerde een paar maal naar de kelder van het amateurvoetbal doch wist ook telkens de weg naar de Vierde klasse terug te vinden. Ook onderscheidde hij zich op persoonlijke titel met een Gouden Schoen der topscorers en vice-titel als voetballer van het jaar in 2016-2017. “Ik kan me nog wel een paar legendarische wedstrijden voor de geest halen. Promotiewedstrijden tegen Biervliet, het plaatsen voor de nacompetitie naar de Derde klasse en natuurlijk de verschillende zeges uit bij METO. De derby die dit seizoen terug op het programma staat en waar ik zeker even voor uit Rotterdam over kom!”.

Over de toekomst van WVV’67 maakt de ‘pensionado’ zich geen zorgen. Quirijn Schevenhoven realistisch: “De trein zal gewoon doorrijden, zoals die dat deed toen de vorige generatie langzaam maar zeker het veld ruimde. Er staat een goed elftal met veel jonge spelers. En er komen er nog een paar aan. Jonge mannen die ik zelf nog heb getraind en waarvan het leuk had geweest als we samen nog hadden kunnen spelen. Echter helaas.”

Spijt van zijn terugtreden heeft hij nog niet. Inmiddels vormen deelname aan de Dam tot Dam loop later de Singelloop in Breda en mogelijk Marathon van Rotterdam sportieve alternatieven.