Zoeken naar de logica

LEPELSTRAAT – Ze zijn geen Don Quichots, lijden niet aan het NIMBY-syndroom en zitten ook echt niet te wachten op een rel. De groep die zich bij monde van de Lepelstraatse dorpsraad inzet om het roemruchte 380 kV-hoogspanningsstation verplaatst te krijgen naar de Spie bij de fabriek van Sabic heeft gewoon dringend behoefte aan logica: “Het is ons een groot raadsel waarom er niet naar onze argumenten geluisterd wordt.”

De afgelopen weken waren de vlugschriften van de Lepelstraatse dorpsraad rondom het even beroemde als beruchte TenneT-hoogspanningsstation dat in de Halsterse polder zou moeten verrijzen, en waarom dat niet bij gemaal De Pals zou moeten gebeuren. Die vlugschriften zijn geschreven door een groep doodgewone mensen, allemaal met gezond verstand, de nodige kennis en ervaring opgedaan in werkzame levens op allerlei posities in de samenleving. Ard Verswijveren, Frank Seuren, Peter van den Eijnden, Rien Bakx, Cees Nuijten, Bert Vos en Michiel van der Waard hebben één ding gemeen: allemaal vinden ze dat dat hoogspanningsstation niet thuishoort bij gemaal De Pals, en dat het industriegebied De Spie de enige juiste plek is om dat station te bouwen. Dat zeggen ze niet uit eigenbelang: “We zetten ons in voor een locatie die recht doet aan Lepelstraat, haar inwoners en ondernemers.”

Activistisch

De groep vond elkaar in die gedeelde “missie”, en verenigde zich onder de vlag van de Dorpsraad Lepelstraat om zo wat meer gedeelde en breed gedragen spreekbuis achter zich te weten. Rien Bakx vat treffend samen wat hem - en zijn groepsgenoten - tot actie aanzette: “Dat er een hoogspanningsstation moet komen weten we allemaal. Het is noodzaak, we ontkomen er niet aan. Ik ging er, net als zoveel inwoners, van uit dat de voorkeurslocaties met inspraak waren bepaald, en dat er zorgvuldig was gekeken naar de beste opties. Pas toen duidelijk werd dat het station bij De Pals zou komen werd ik activistisch. Je gaat zo’n ding toch niet midden in de natuur wegzetten, bij een prachtig water waar ik, net als zoveel anderen, wandel en fiets met mijn kinderen - en in het zicht van honderden woningen - als er ook een mogelijkheid is om het bij een fabriek te zetten waar het toch al vol roestvrij staal staat en waar nauwelijks een woning te bekennen is? Dat is toch gewoon niet logisch?”

Na de vaststelling dat het noodzakelijke hoogspanningsstation bij gemaal De Pals in de polder zou komen, zag de Lepelstraatse groep die zich hiertegen verzet een bijna Kafkaëske situatie ontstaan waarin ze aan de ene kant steeds meer inwoners en raadsleden aan hun kant wisten te krijgen, en aan de andere kant zagen hoe het Bergse college volhardde in haar standpunt. 

“Dat is vreemd”, vertelt Peter van den Eijnden, “want ondanks dat de wethouder het tegendeel beweert is de bestemmingsplanwijziging die nodig is voor de Spie een stuk minder ingrijpend dan voor de Pals, daarmee kan de bouw van het station dus veel sneller beginnen. Dat scheelt jaren, met alle positieve gevolgen voor huishoudens en bedrijven van dien. De argumenten die gebruikt zijn om de keuze voor de Pals te verdedigen hebben we allemaal weerlegd, en zijn soms gewoon onbegrijpelijk. Adviezen die gegeven worden door bureaus die voor TenneT werken, adviseurs die toegeven zelfs nog nooit op de voorkeurslocaties geweest te zijn maar er wel over adviseren. Geluidsonderzoeken met resultaten die diametraal anders zijn dan de onderzoeken die we zelf hebben laten uitvoeren, dat soort dingen. Er schijnt een rapport te bestaan waarin wordt uitgelegd waarom de Spie geen haalbare locatie is. We hebben maanden geleden gevraagd om dat rapport met ons te delen. We wachten nog altijd.”

Complex onderwerp

Van den Eijnden is niet de enige in de groep die zegt er slecht van te slapen. “Het voelt alsof je tegen een dichte deur schopt”, zegt Ard Verswijveren, “en je er wordt wantrouwig van. Terwijl we er heus niet op uit zijn om het college of de politiek een hak te zetten. We zijn ons ook zeer bewust van het feit dat dit een zeer complex onderwerp is, en dat de gemeenteraad – die toch al heel veel op haar bordje heeft - vaak domweg niet de gelegenheid heeft om zich voldoende in te lezen en zich dus verlaat op de informatie vanuit het college. Over de opstelling van het college zijn we wel oprecht verbaasd. Wat erachter zit? Geen idee. Misschien angst voor gezichtsverlies? Terwijl dat juist niet aan de orde is als je als politicus over je schaduw heenstapt en een keuze maakt die in het belang is van alle burgers en de toekomst van je gemeente.”

Herhaling
Binnen de groep heerst ook de overtuiging dat een groot bedrijf als Tennet veel meer capaciteit heeft om een college te overtuigen van haar standpunten, en ook veel makkelijker aan tafel komt in een stadhuis dan een gewone burger. Geen goede zaak, vindt men.
Terwijl dit verhaal van de Dorpsraad van Lepelstraat over het 380 kV- station op de Pals wordt opgesteld, viel bijna tegelijkertijd een brief namens het college van B&W over deze kwestie op de deurmat van diezelfde Dorpsraad. Alle 230 zienswijzen worden zonder pardon ter zijde geschoven en ongegrond verklaard. De groep stelt “dat het een herhaling van zetten is en geen nieuwe argumenten bevat, laat staan verdere inspanningen om het te onderzoeken”. Wat extra wringt is dat het college zich stoort aan de opstelling van de Dorpsraad. Volgens hen zouden er verkeerde verwachtingen zijn gewekt, ze bewoners op het verkeerde been hebben gezet en zijn ze suggestief geweest.

Strijdvaardig
Dat maakt de divisie van de Lepelstraatse dorpsraad strijdvaardig: “Ook op het dorp horen we steeds meer mensen praten over onze vlugschriften”, zegt Bert Vos, “Dat is mooi, want we wilden daarmee ook de bewoners op behapbare wijze informeren over wat er te gebeuren staat. Veel mensen leken te denken dat het om een klein ‘elektriciteitskastje’ ging en hadden geen enkel benul van de enormiteit van zo’n hoogspanningsstation. En nu dat besef groeit lijken steeds meer mensen met ons de overtuiging dat De Spie de beste locatie is. Dat het regionale dagblad niet over onze standpunten bericht is jammer, maar we gaan door. We zijn goedbedoelend, dat willen we nogmaals benadrukken. Maar een besluit dat zo’n groot deel van onze bevolking treft en gestoeld is op zoveel verbazingwekkende stellingen, dat kunnen we toch niet over onze kant laten gaan?”

Ondanks dat het college vijf maanden de tijd nam om op de zienswijzen te reageren, zal de Dorpsraad dinsdagavond tijdens de raadsvergadering “inspreken” met als doel de gevoelens en intenties die er zijn benoemen en opnieuw een voorstel doen.