Buurtpreventie zonder Bram

HALSTEREN – Hij was jarenlang het gezicht van de Halsterse Buurtpreventie, maar op 1 januari legde Bram Vriens zijn rol als coördinator neer. Met pijn in zijn hart: “Het doet toch een beetje pijn om wat je in vijftien jaar opbouwt langzaam te zien verdwijnen.”

Waarom Bram Vriens besloot te stoppen als coördinator van de Halsterse Buurtpreventie? Dat is niet zo ingewikkeld, zegt hij: “Ik had er geen zin meer in. Ik ben al 78, dat vergeten mensen wel eens. Ik kan niet alles meer, maar het is ook tijd dat jongere mensen het stokje overnemen.” Dat is makkelijk gezegd, maar dat het in de praktijk lang niet eenvoudig is, weet Bram ook: “Bij de Buurtpreventie zijn er nu nog zes man over, die onderling bekijken wanneer ze lopen. Ik heb een jaar lang geprobeerd om een voorzitter, penningmeester en secretaris te vinden, maar zonder succes. Mensen hebben geen tijd, zijn te druk met hun banen en kinderen. Terwijl je ook aan je gezondheid moet denken, lopen is belangrijk en houdt je fit. Als je loopt bij de Buurtpreventie help je bovendien ouderen aan een veilig gevoel, die vinden het fijn om te weten dat er iemand rondloopt die een oogje in het zeil houdt. Dat sociale besef lijkt een beetje verdwenen. Jammer vind ik dat.”

In 2009 stond Jan Bogers aan de wieg van het buurtpreventieteam Dorp & Beek. Van hem kreeg Bram te horen: “Jij kunt wel coördinator spelen.” Dat die jas Bram als gegoten zit, had Bogers goed ingeschat. In de vijftien jaar die volgden deed de Halsterse buurtpreventie haar uiterste best om Halsteren een stukje veiliger te maken. Dat was soms hard nodig, zag Bram: “Mensen zijn soms best onachtzaam. Hoe vaak ze vergeten hun auto op slot te doen terwijl er waardevolle spullen in liggen, en hoe vaak je bij woningen nog ramen open ziet staan, of deuren die open staan is onvoorstelbaar. Door zulke zaken te signaleren kun je als buurtpreventieteam een hoop ellende voorkomen.”

De laatste jaren zag Bram de samenwerking met gemeente en politie op een lager pitje raken. “Begrijpelijk”, zegt hij, “want die organisaties hebben het druk genoeg met allerlei andere zaken. Zeker de politie is domweg overbelast. Maar tegelijkertijd doet het iets met de motivatie van vrijwilligers als ze weten dat ze serieus genomen worden door de politie en gemeente. Als die organisaties aansluiten bij ons overleg kunnen mensen hun ei kwijt, en gaan ze nog beter hun best doen. We zijn allemaal voor de veiligheid.”

Wanneer het nodig is, is Bram nog altijd beschikbaar als invaller voor de buurtpreventie. Hij hoopt bovendien dat zich snel nieuwe vrijwilligers melden: “Ja, het doet pijn om te zien dat mensen steeds meer afhaken. Zo verdwijnt wat ik gedurende de jaren mede heb opgebouwd. En de buurtpreventie is belangrijk, niet alleen voor de veiligheid, maar ook voor de saamhorigheid. Ik hoop dat jongere mensen toch de tijd willen nemen om dit voort te zetten.”

Zelf verdwijnt Bram heus niet achter de geraniums. Hij blijft actief bij de weervisserij, binnen zijn wandelclub en als verkeersregelaar. “Tsja”, zegt hij, “dat spelen voor verkeersregelaar is ook zoiets: iemand moet toch zo gek zijn om die dingen te regelen? En ik vind het leuk om te doen. Alles wat ik doe draait om contact met mensen. Dat was al zo in mijn werk, vroeger in mijn 4=6 supermarkt en als vertegenwoordiger, maar ook in de buurtpreventie. De contacten zijn het leukste, bij alles wat ik doe.”