Roel Paulus terug op oude nest

Vaders & Zonen

HUIJBERGEN – Wijlen grootvader Kees Paulus zou apetrots zijn geweest. In de laatste decennia van de vorige eeuw vormde hij de harde kern van de Huijbergse voetbaltifosi. Eenzijdig blauw gekleurd stak hij op zondagmiddag verbaal ongezouten zijn mening niet onder stoelen of banken. Een generatie verder geven twee van zijn nazaten mede smoel aan het favoriete Vivoo: Niek Lameir en Roel Paulus. Laatgenoemde trad hiermee in de voetsporen zijn vader Jan Paulus. Een portret van senior en junior…

Linksbenige voetballers zijn voorzien van een stempel. Eigenzinnig, speciaal. Jan Paulus (bijna 52) vormde in deze geen uitzondering. Als jong Huijbergs jochie meldde hij zich, als zovele vriendjes met hem, op het sportpark aan de Veenbes. Het was toenmalig trainer Jan Pijnen die de talentvolle middenvelder op jonge leeftijd van het selectievoetbal liet proeven. "Onder Roger Withagen werd ik volwaardig eerste elftalspeler en zakte ik een linie. De linksback positie hebben ik vervolgens ook bij diens opvolgers gespeeld." Felix Seghers, Johan de Bont, Peter Rademakers zagen het met wisselend succes in hem zitten. "Hoewel ik mooie momenten als promotie en kampioenschap heb meegemaakt, had ik er iets meer uit kunnen halen. Het was maar net hoe mijn pet destijds stond. Speelde de ene week in het eerste om vervolgens twee weken later weer in het derde elftal op te duiken. Beetje mentaliteitskwestie", knipoogt Jan Paulus. Toch siert het de oud-speler dat hij in Vivoo's donkerste dagen bleef staan. "Klopt. Jarenlang speelde ik in een goed team. Totdat een goede lichting lager ging spelen of stopte met voetballen. Ik was ineens oudgediende en moest als routinier leiding geven aan een goedwillend doch kwalitatief geen best team. Onder wijlen Joop de Boe waren we het lachertje van de onderafdeling en haalden slechts de krant doordat we de spits van de tegenpartij die het honderdste tegendoelpunt maakte een bos bloemen gaven."

KNVB

Roel Paulus (17) telde amper vier lentes toen hij zich eveneens in het Vivoo-blauw hulde. De piepjonge dribbelaar baarde opzien en maakte reeds drie seizoenen later de overstap naar METO. "In Hoogerheide was men qua jeugdvoetbal net iets verder. De METO-jeugd speelde hoger en ik dacht me daar beter te kunnen ontwikkelen. Onder trainers als Terrana en Pijnen had ik enkele mooie en leerzame jaren en wist mezelf in de KNVB-regioselecties te spelen". De ambitieuze middenvelder wist zelfs de aandacht vanbuiten de gemeentegrenzen op zich gevestigd en werd op 12-jarige leeftijd door RBC gescout en vastgelegd. "RBC betekende weer een stapje hoger. Doordat de D1 was gepromoveerd moesten we als nieuwelingen in de Tweede Divisie van start. We namen het op tegen onder meer NAC, PSV en Willem II en werden gewoon vierde. Ik heb in totaal vijf seizoenen met veel goede voetballers in Roosendaal gespeeld", vertelt Roel Paulus. Een volgende stap bij RBC had een logisch gevolg geweest doch de carrière van Roel Paulus nam een andere wending. Na tien jaar keerde de talentvolle middenvelder terug op het oude Huijbergse nest. "Ik zit sinds dit jaar op het CIOS in Goes en ben vaak laat thuis. Het zou lastig worden om vervolgens drie maal in de week in Roosendaal te gaan trainen. Ik besloot me opnieuw bij Vivoo te melden. Iets waar ik nog geen minuut spijt van heb gehad. Hoewel het tempo misschien iets lager ligt en het soms technisch gezien wat minder is, ben ik zeker niet geschrokken van het niveau in de Vijfde klasse. Wij als Vivoo spelen ook zeker niet onaardig. Het is een jong team waarin het voor mij prettig voetballen is."

Benjamin

Roel Paulus is de benjamin van Vivoo maar geen twijfelgeval voor trainer Rudo Gommers, met inmiddels vijf opeenvolgende basisplaatsen met een goal tot gevolg. Hierin is hij diens vijf jaar ouder broer Koen, met ooit drie optredens in Vivoo 1, reeds voorbij. Vader Jan vervolgt:"Zondagavond kaarten we dikwijls na. Hoewel hij het niet onaardig doet ben ik best kritisch. Hij zou zich echter, ondanks dat hij er pas bij zit, veel meer moeten laten gelden. Roel speelt op een belangrijke positie in het elftal en moet gewoon het spel naar zich toetrekken." Zoonlief hoort het gelaten aan en neemt lachend het slotakkoord voor zijn rekening. "Pa heeft er verstand van. Hij heeft immers altijd nog hoger gespeeld dan ik, zegt hij tenminste. Onderafdeling hoorde ik echter net! Maar inderdaad, ik ben tenger en zou in de duels iets meer body moeten hebben. Tot die tijd moet ik het van andere kwaliteiten hebben!" Foto: Vivoo 1 (1993-1994) met Jan Paulus staand 3e van links.