L'Osloper Jules Theuns met vogeltaarten.
L'Osloper Jules Theuns met vogeltaarten. Foto: Dennis van Loenhout

25-ste Roparun voor Jules Theuns

OSSENDRECHT - Jules Theuns: "Ik doe het niet alleen, we kunnen niet zonder vrijwilligers. Zo maken we het samen gezellig bij de L'Oslopers. Elk jaar brengen de vogeltaarten die we samen maken ongeveer 4000 euro op. Als je het zo optelt is het heel veel geld, maar daar sta ik niet zo bij stil. Ik ben gewoon graag bezig, en ik vind het allemaal leuk om te doen.”

Met al zijn ervaring kan Jules inmiddels een boek volschrijven met anekdotes uit de Roparun. “Als mensen drie dagen en twee nachten non-stop onderweg zijn ontstaan er wel eens irritaties, maar ik slaag er eigenlijk altijd wel in om daar de angel uit te halen. Als cateraar heb ik ook een soort sociale functie. En gelukkig maak je onderweg vooral vrolijke dingen mee. De eerste edities, waarin we in Rotterdam startten en dan tijdens de Lentefeesten door Hoogerheide liepen zal ik niet snel vergeten. Of die keer dat de uitlaat onder onze camper uitviel en binnen no-time werd gerepareerd. Of die geweldige doorkomsten, vooral in Ossendrecht. Vaak stonden daar vrienden, bekenden en familieleden speciaal voor mij, dan voel je je wel even een soort beroemdheid. Prachtig is dat. Maar het mooiste zijn de momenten waarop je ziet waarvoor je het allemaal doet, bijvoorbeeld bij de opening van de palliatieve kamers hier in Mariahove, de momenten waarop patiënten langs de route staan te glunderen of de uitreiking van de cheque van 7 miljoen aan de Wensambulances, waar we als team vorig jaar bij aanwezig mochten zijn. Dat soort momenten doet veel. Want stel je eens voor dat je zo’n diagnose krijgt van de dokter. Dan ben je toch blij dat er een organisatie is die helpt om je leven wat draaglijker te maken?”


Donatie

Zelf belandde Jules in 2016 ook in het ziekenhuis met een hartinfarct. Enkele uren voor de ambulance hem naar het ziekenhuis bracht had hij thuis aan de keukentafel nog een overleg over de Roparun. Na de plaatsing van een stent voelde hij zich weer de oude, over “rustig aan doen” heeft hij nog nauwelijks nagedacht: “Als ik het niet graag zou doen was ik al lang gestopt, maar zo lang het lekker gaat en ik me goed voel denk ik niet na over stoppen. En die 25 jaar? Daar sta ik eigenlijk niet eens bij stil. Zoals ik al zei, ik zou het liefste willen dat de Roparun niet nodig is. Maar het is wél nodig, en daarom hoop ik eigenlijk dat er nog mensen zijn die een kleine donatie willen doen voor mijn jubileum. Dat zou me veel waard zijn!”

Een donatie voor Jules doe je via https://www.roparun.nl/fundraisers/jules-theuns/donate