Het is zoals het is: Schaamte
AlgemeenEr zijn van die boodschappen waarvan je hoopt dat niemand ze op de lopende band ziet liggen.
Niet omdat ze verboden zijn, maar omdat ze iets verraden. Over je lijf of over je leeftijd. Over een fase waar je zelf ook nog niet helemaal vrede mee hebt. Neem Sperti. Je legt het in je mandje met de achteloze nonchalance van iemand die ook gewoon tandpasta koopt. Maar van binnen fluistert een stem: dit is dus waar we zijn aanbeland. En dan bij de kassa vooral geen oogcontact maken. Alsof de caissière denkt: “Aha, daar heb je er weer zo eentje...” Of extra groot maandverband. Niet zomaar maandverband, nee, het soort dat je discreet onderop legt, verstopt onder komkommers en volkoren crackers. Want stel je voor dat iemand denkt dat je een bloedbad verwacht. Of erger: dat je voorbereid bent. Online bestellen lijkt een oplossing, maar ook dat voelt verdacht. Alsof je jezelf officieel hebt aangemeld voor de categorie “dit koop ik blijkbaar vaker”. Het zijn de kleine, ongemakkelijke momenten van volwassenheid. Waarin je beseft dat schaamte soms nergens op slaat, maar toch hardnekkig blijft hangen. En dus sta je daar. Met je Sperti. En je XXL-verband. En een zak drop, voor de emotionele balans. Gewoon afrekenen alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Want dat is het natuurlijk ook, helaas...
Ankie Stuijts