Weer daverend Dialectcafé

REGIO - Dialectgroep Aon R’uis van Heemkundekring De Steenen Kamer heeft opnieuw een daverend succes behaald. In theaterzaal Myra Ceti in Steenbergen was zondag geen lege stoel meer te ontdekken en al die bezoekers genoten van nostalgische, humoristische, vrolijke, meeslepende en ontroerende verhalen en liedjes. “Docht da jij wa zeej”, was het motto.

Jan Suikerbuik haalde aan, dat de deelname aan het Brabants boekske in twee jaar tijd is verdubbeld. Hij vroeg zich alleen af, hoe we de 65-minners mee kunnen krijgen in deze sterk stijgende lijn. Piet Ligtenberg werd gehuldigd vanwege het ontwerp van het logo met de tekst “Stéénberregse Taol meej ‘n ver’aol”.

Vervolgens kondigde Ad Vermeulen telkens met een korte karakteristiek de programmaonderdelen aan. Rini Holtzer, die een grote vinger in de organisatiepap had, bracht om te beginnen een eerbetoon aan A.M.de Jong, omdat 100 jaar geleden zijn eerste Merijntje Gijzenroman verscheen. Zij had bovendien een zeer herkenbaar verhaal over de vele “aope n’en uile” die ze in huis heeft.

Ad van Sittert begon te mijmeren toen hij “lest meej de plusbus moes”. Hij eindigde bij een vermakelijk verhaal over een ruit die een dunne plek had van het vele er doorheen kijken. Brigit Bakx droeg met trots en verve haar verhaal “Grijs” voor, waarmee ze in Lith de tweede prijs had behaald. Jan Luysterburg schaamde zich over alles wat zijn vierjarige zoontje er uit flapte in een volle winkel. André van Beers had een liedje en verhalen over zijn schoolperiode van de “kakschool” tot aan de mavo. Corné Dingemans vergeleek vroeger met nu en vroeg zich af of er echt veel is veranderd. Marloes Vos had herinneringen aan haar jeugdleven in de Wouwsestraat in Steenbergen.

In de Kwis zaten tien meerkeuzevragen over de vier verschillende dialecten van de deelnemers. De vragen bleken erg moeilijk te zijn, maar Frans Nefs had de meeste goede antwoorden.

Na de pauze was er een spetterend optreden van ‘t Gèèf Genòòtschap, drie prachtig opgedofte dames met de namen Sonja, Lilian en Marjos, die drie mooie nostalgische liedjes ten gehore brachten: “0167, daor is m’n leeve”, “Di eeuwenoud ver’aol” en “As ‘k dweile gaon”. Kees van Broekhoven, trots op het 100-jarig bestaan van het Gezellentoneel, liet het publiek omdenken, door op school de kinderen dialect aan te leren, wat de kinderen dan weer thuis aan de ouders moeten leren. Ad Borremans had als twaalfjarige een varken met een hersenstoornis, een aandoenlijk verhaal. Elly de Jong-Elzakkers zag een krik aan voor een kroonsteentje, wat grote hilariteit opriep. Henk Holtzer legde uit waarom hij vele jaren niet meer “getoeterd” heeft, nadat hij moest “blaoze. Jan Suikerbuik vertelde over “toen ‘k nog jong waar” in de Peckstraat. André van Beers tenslotte kwam met een prachtig gezongen levenslied over Fràànske Koole, die met een openstaande giertank een heel dorpsfeest verknoeide en dit door een noodlottig ongeval zelf nooit te weten kwam.

Het volgend Dialectcafé is in Bergen op Zoom.

 volgt in het najaar van 2026.