Het is zoals het is: Huizenmarkt
AlgemeenEr zijn in Nederland stellen die al lang uit elkaar zijn, maar nog steeds samen aan de keukentafel zitten. Niet uit liefde en ook niet voor de gezelligheid. Maar omdat er simpelweg nergens een deur opengaat.
We hebben een nieuw soort relatietherapeut in dit land: de huizenmarkt. Eentje die niets oplost, maar wel alles uitstelt. Je kunt elkaar niet meer verdragen, je kunt niet meer samen slapen, praten of zelfs normaal ademen in dezelfde ruimte, maar vertrekken is geen optie. Want waarheen? Met je hele hebben en houden in jouw oude kinderkamer bij moeders en je spullen in de opslag? Dan heb je nog “geluk” als die mogelijkheid er bestaat. Scheiden was ooit iets tussen twee mensen. Pijnlijk, ingewikkeld, maar uiteindelijk ook een vorm van beweging: uit elkaar, ieder een eigen plek, een nieuw begin. Tegenwoordig is het vooral een rekensom zonder uitkomst. Huren onbetaalbaar. Kopen onhaalbaar. Wachtlijsten eindeloos. En dus blijven mensen hangen in wat ooit een thuis was, maar nu voelt als een wachtkamer zonder einddatum... Ik besef me ondertussen ook hoe groot een luxe het is als dat anders is. Dat je wél een plek hebt. Dat je relatie goed is. Dat je een huis hebt, niet groot, niet perfect, maar wel een thuis. Een plek waar je kunt ademhalen, waar rust zit, waar je niet vastzit maar kunt leven. Het zou vanzelfsprekend moeten zijn. Maar dat is het allang niet meer. In Nederland kun je tegenwoordig eerder uit liefde vallen dan aan een woning komen. En dat zegt misschien wel alles…