
Het is zoals het is: Boomers
AlgemeenOndanks dat ik tot generatie X behoor, word ik af en toe toch tot de Boomers gerekend. Meestal op momenten dat ik iets niet meteen snap, of wanneer iets volgens mijn jongere gezelschap net iets te lang duurt. Dat was dus reden genoeg om naar de bioscoop te gaan. De film Boomers draait momenteel en hoe toepasselijk is dat dan, om samen met een 50-jarige vriendin, te gaan? Hip als we zijn, scanden we onze tickets gewoon vanaf onze iPhones. Uitprinten doen natuurlijk alleen echte Boomers. We voelden ons al behoorlijk modern, tot we bij de toonbank onze bestelling wilden plaatsen. “Pinnen?” vroegen we nog. Een rollende oogopslag volgde, plus een wijsvinger richting een kiosk tegenover ons. Daar moesten we onze bestelling online plaatsen. Lichte paniek want beiden geen leesbril bij ons. Dus het werd een soort digitale blindenproef: op de tast het scherm bedienen en hopen dat we niet per ongeluk drie popcornmenu’s en een liter cola bestelden. Eenmaal in de zaal viel er nog iets op: wij waren de enigen zonder grijze lokken. Het geluid stond bovendien zo hard dat het duidelijk was afgestemd op een doelgroep die de betere jaren al achter zich heeft. Maar toen de film afgelopen was, voelden we ons toch weer verrassend vitaal. Wij stonden namelijk als eersten buiten. De rest was nog bezig overeind te komen, voorzichtig hun stramme heupen losmakend uit de bioscoopstoel. Boomers bleek een geweldige film. We waren misschien vijftien jaar te vroeg voor het publiek, maar het was prachtig om te zien. En Huub Stapel bewees opnieuw waarom hij tot de grote acteurs van ons land behoort…
Ankie Stuijts