Liefdaodegèd 2
AlgemeenYvonne Rijk combineert het onderwerp liefdaodegèd met de kerstgedachte en dat is natuurlijk helemaal geen slecht idee:
‘Ik vraog men eige diekels af, oefta nog veul bestaot.
Der woor veul gedaon zogenomd uit liefdaodegèd, mar mjeestal blekt achteraf da diegene die zo goed was veur een aander der tog ook eigebelang bej ooi.
Vandaog de dag zender genoeg meese die g’olpe moete wôôre.
Sommegte ienstellienge doen wel goei waark vien iek. Beveurbeeld de voedselbaank. T’ies toch mwooi agge zelf nie genoeg geld et veur eete te kwoope, datter dan meese zen dieja ter veur zurrege dagge tog nie mej onger nor bed moet. Veural ok veur kienders , die kuunde toch gen onger laote lije. Of zoonder eete nor school stuure.
Ok baaj netuurraampe en oorloge moete de meese g’olpe wôôre. Dan edde sewijle un televisieuitzendieng waorbij ze dan oem geld vraoge. Netuurlek geef iek dan ok wa, mar k’zen toch altij un bietje bang datta geld nie oep de goeie plaots aon komt. We zuule der mar oep vertrouwe.
Ok vien ik da bjeeste g’olpe moete worre as daor wa mej oep doet. T’ies toch godsgeklaogd wa ge sewijle leest. Datter nen oond oef un katje zomar ient bos achtergelaote woord. Ik vien ut jeel goed da die bjeesjes oepgevange wôôre. Da vien ik echt liefdaodigèd.
Duus al mej al ies er toch nog wel echt liefdaodigèd.
Mar wak al jeerder zeej: “Teegeworrig zen der ok nogal wa meese die der eige veur doen as Moeder Teresia, mar ien werkeleid aljeen mar uit zen oep eige belang.
Iek weens alle lezers jêêle plezierige fjeestdaoge en deenkt bij ut kerstmenuuj ok ies aon alle meese dieja ut veul miender emme.’
Monda van Diesen heeft weer veel respect voor andere liefdadigheid:
‘Beste Jan,
Bij deze mijn bijdrage over liefdaodegèd.
Iek neem m’n petje af vur al die vraaiwielegers die ien touw zèn om aandere meesse te hellepe.
Bevurbeeld de meesse die geregeld mèj de bejaorde van het verpleeg of bejaordenhuis gaon waandele.
Meesse die vraaiwielig gaon hellepe baai natuurraampe.
En wa zoude denke van de meese die , jeens ien de mond, de boekenart organiseerre ien de kerk van Ostrecht?
Wad un waark doen die! Jeerst alles sortere en dan oep de zodaggemorreget al die zwaore dwozen mèj boeke gerjeed zette oep de baanke ien de kerk om ze te gaon verkwoope. Z’emme dur veul succes mèj!
Jao, ze verdiene een grwootte pluim oep d’uuren hoed!
Zo kunde nog wel een tédje durgaon , want wa zou de wereld zijn zonder vraaiwieligers tegeworrieg? Èchte liefdaodegèd.’
Peter Borremans snijdt het onderwerp uiteraard weer aan op zijn eigen manier:
Liefdaodegèd is liefdadigheid.
Over zichzelf zegt Peter: ‘Iek gif aon veul goeje doele.
Iek was vroeger ien de kerk veule jaore kollektaant. Toen gieng iek meej de twidde schaol, de zilvere witte wel. Meej Kessemis wier die schaol meej cente steeds zwaorder.
Meej un kollektebus ben iek ok weljins aon d’uize gewiest. Liever niej dan wel.
Bij de dagbesteding van Titurel en bij aander vrijwilligerswaark kreeg iek gin finansjeele vergoeding.
Bij ut WVS was ut vroeger klaorstaon vur de medemees.’
In het boek Daor stödde dan mi ow zweetvoewte vond Peter: “Zet af, zet af”, zin Has Heb, en ze begossen in de televisiemis met de collecte. Deze zeispreuk illustreert de domheid en de gierigheid van de zegsman.
Een andere zeispreuk vond hij in het boek Streek en taol Oost-Brabant: ‘t Geloof is toch mar alles, zin de pestoor èn ie kiek in de skaol. (Het geloof is toch maar alles, zei de pastoor en hij keek in de (kollekte-)schaal).
Nog een andere leuke vondst in hetzelfde boek:
Goei doel
D’r ston ‘n skón vrouwke onder ‘t deurgebont
mi ‘n kollektebus. Zé zin: “wèllie komme rond!”
“Oo zoo!” zin Jònnus èn ie laachde skamper,
“Komde gèllie rond? Nou, ik mar amper!”
Beste mensen,
Zo aan het einde van het jaar wil ik iedereen bedanken die dit jaar heeft meegewerkt aan deze rubriek. Ook iedereen die elke week weer deze rubriek leest. Iedereen die mij op straat aanspreekt om een vraag te stellen op dialectgebied of alleen maar om mij (en de medewerkers) een compliment te geven vanwege deze rubriek. Ik hoop nog lang op deze manier door te kunnen gaan.
Ik dank de familie Tielemans van Minerve Pers, die mij elke week de ruimte geeft om deze column naar eigen inzicht en voorkeuren te vullen.
Ik wens iedereen een voorspoedig jaar 2025.