Logo halsterse-zuidwestkrant.nl

Dialectrubriek: De grwoote slwoote

Ollaand(ers) Het woord van vorige keer.

Henk van Aert heeft van zijn reactie een complete verhandeling gemaakt. 'Vor m'n eksaome op 't Moller aar 'k 'n leraor Nederlans waor 'k aon moes denke toen 'k 't motto van dees keer zag. Meneer Haans kon verrekkes schoon vertelle. Ge kon wel zien dat ie meraokels veul gaf om onze vaoderlanse schrijvers en dichters. Mar van ene dichter zou 'k nou nog nachtmerries kunne krijge: dà waar Pieter Cornelis Boutens. 'n Gebore Zeeuw, mar 't grootste deel van z'n leve waart ie in Holland. 't Volgede em 'k effe opgezocht, want ik wies 't nie mir persies: Mijn hart wou nergens tieren. En nergens vond het vreê, dan tussen uw rivieren nabij uw grote zee. Boutens schreef dà. Ik denk dad 'n ielk dì wel kan volge. Hij ed 't hier netuurlijk over Holland. Mar ik gaon nie meer van 'm schrijve, want sommigte gedichte kan ìk nou nog altij nie volge.

Vondel

'k Maok wel 'n sprongeske naor 'n andere dichter. Geboren in Keule, as zoon van Antwarpse protestantse ouwers kwamt ie as negejaorige in Amsterdam t'recht. Hij gruuide uit tot onze Prins der Dichters. Sjuust, Joost van den Vondel. Van hem de uitspraak: DE LIEFDE TOT ZIJN LAND IS IEDER AANGEBOREN. (In de ,,Gysbreght van Aemstel"). De mense van toen snakte naor vrijhed en achter de rug van de Nassau's die van Bredao naor Delft trokke, lukte dà. Waar Wullem I van Oranje-Nassau in Bredao kunne blijve, dan waar Bredao nou d'hoofdstad van Nederland gewiest. Mar net as de femilie Van Vondel giengen 'r veul mense naor Holland, en voral Amsterdam en daor kwam de ekenomische macht te ligge. En om dà me dimmekraote zijn, kreeg Den Haog en de rest van de Zeuve Previnsies ok wà te zegge. De Ginneraolieteitslande moessen hullie mondjes houwe en allenig mar doen wà ze opgedroge wier. De mooie baontjes wiere uitgedeeld aon mense ,,van elders", en dà ware dikkels ,,Hollanders

Ollaandurs

". En aongezien vor de Braobanders ok betekede ,,de liefde tot zijn land is ieder aangeboren" voelde ze dà stark in die jaore van onderdrukkieng; 't botterde honderde jaore nie zo.

Meer berichten